راه رفتنت

دختر قشنگم : یسنای من

عزیز دلم ، مامان شما حدود دوماهی است خود دیگه به راهی راه میری و میدوی وبه همه جا سرک میکشی، اما همه اینا برای داخل خونه بود یعنی وقتی که میرفتیم بیرون همش شما رو بغل میکردیم تا این که ماه محرم رسید و ما تصمیم گرفتیم اولین بارکفشات رو واسه رفتن به هییت پات کنیم ، به خاطر همین شب هفتم محرم که شب علی اصغر  بود من وشما ومامان جونی رفتیم هییت تا شما دختر گل اولین قدم هات رو تو راه هیت و عزادای امام حسین برداری

انشالله عاقبت بخیر بشی عسلکم

گام نهادن تو در این دنیا بهترین اتفاقی بود که مادری چون من تصورش را میکرد کنون که قدم های کوچکت به استواری رسیده بدان که تمام ارزوهایم را به این دوپای کوچکت گره زده ام تا بدانجا که برگام نهادن تو براین زمین با تمام وجود افتخارکنم
یسنای من : بگو یا علی برزانوانت دست بگذار و محکم بایست دنیا راپشت سربگذار و بر شگفتی های هرروزه ات بیفزای